Yapı Sözlüğü
Grout
Grout, akışkan, genellikle çimento veya epoksi esaslı doldurma ve ankraj harcıdır. Boşluk, çatlak ve makine temeli uygulamalarında kullanılır.
Grout; yüksek akışkanlık, düşük sürünme ve kontrollü genleşme özellikleri ile tanımlanır. Precast birleşim doldurma, post-tension kanalı, makine temeli ve enjeksiyon uygulamalarında kullanılır. TS EN 445 grout standardını referans alır.
Non-shrink grout erişilebilir olmayan boşluklarda hacim kaybını önler. Epoksi grout yüksek dayanım ve kimyasal direnç gerektiren uygulamalarda tercih edilir.
Uygulama sıcaklığı, karışım oranı ve kür grout performansını belirler. Doldurma sırasında hava hapsi önlenmelidir.