Yapı Sözlüğü
Kaynak
Kaynak, çelik elemanların eritilerek birleştirildiği kalıcı bağlantı yöntemidir. Yapısal çelik konstrüksiyonun temel birleşim tekniğidir.
Yapısal kaynak; fillet (açı), butt (alın) ve plug kaynak tiplerinde uygulanır. TS EN 1993-1-8 ve TS EN 1090-2 kaynak birleşim tasarım ve imalat kurallarını tanımlar. Kaynak boyutu (a), uzunluğu ve konumu hesap raporu ile imalat çiziminde belirtilir.
Kaynak kalitesi WPS, kaynakçı sertifikası (EN ISO 9606) ve NDT muayenesi ile güvence altına alınır. Saha kaynağı fabrika kaynağına göre daha fazla kalite kontrol ve çevre önlemi gerektirir. Execution class muayene oranını belirler.
Yangın dayanımı ve yorulma yükü olan yapılarda kaynak detay kalitesi özellikle kritiktir. Çatlak, gözenek ve füzyon eksikliği kabul seviyesine göre tamir veya yeniden kaynak gerektirir.